Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7132 K.2026/679)

Mersin 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/64 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2021/1501 Esas, 2023/69 Karar sayılı kararı ile "cezanın alt sınırdan verilmiş olması hususunun eleştirilmesi suretiyle" esastan reddine karar verilmiştir.

2. Hükmün Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 11.12.2024 tarihli ve 2023/6268 Esas, 2024/8333 Karar sayılı ilamı ile özetle "sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3. Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli ve 2025/71 Esas, 2025/207 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/4. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğuna, ceza miktarına, sanık lehine haksız tahrik uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Sanığın katılanı kesici delici alet ile göğüs kafesi alt ucunda 10 cm derinliğe ulaşan kesi nedeniyle hayati tehlike ve organ işlevinin zayıflaması meydana gelecek şekilde yaraladığı olayda; sanık hakkında teşebbüs nedeniyle dokuz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35/2. maddesi gereği yapılan uygulama sırasında, yaralanmaların niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul ile üst sınır arasında bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 11 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

katılandan kaynaklanan haksız bir söz ya da davranış bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3.Sanık hakkında Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2021 tarihli ve 2019/64 Esas, 2021/46 Karar sayılı kararı ile neticeten verilen 5 yıl hapis cezasının aleyhe istinaf edilmediği ve sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, bozma sonrası kurulan inceleme konusu hükümde 9 yıl 2 ay hapis cezasına hükmolunarak kazanılmış hak ihlaline neden olunması hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Mersin

6. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.06.2025 tarihli ve 2025/71 Esas, 2025/207 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasında sanığın sonuç olarak 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısmın sonuna "5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi gereği sanığın cezasının 5 yıl hapis cezası üzerinden infazına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak,