Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7344 K.2025/8382)

Antalya

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2006/1284 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 35, 62. maddeleri gereğince hükmolunan 1 ay 20 gün hapis cezasının, aynı Kanun'un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, 1 yıl denetim süresi belirlenmesine ilişkin hükmün, temyiz edilmeksizin 19.07.2013 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 01.10.2025 tarihli ve 2025/21104 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/118138 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.10.2025 tarihli ve KYB - 2025/118138 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Sanığın polis olarak görev yapan müştekiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaya teşebbüs eylemi nedeniyle basit yaralamaya teşebbüs suçunun yanı sıra inceleme dışı görevi yaptırmamak için direnme suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 265/5. maddesinde yer alan "Bu suçun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâllerinin gerçekleşmesi durumunda,

ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır." şeklindeki ve aynı Kanun'un 42. maddesindeki yer alan "Biri diğerinin unsurunu veya ağırlaştırıcı nedenini oluşturması dolayısıyla tek fiil sayılan suça bileşik suç denir.

Bu tür suçlarda içtima hükümleri uygulanmaz." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında, yaralama eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir unsurunu teşkil etmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun’un 42. maddesi gereğince basit yaralamaya teşebbüs suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Olay günü hükümlünün oturduğu mahallede yoğun yağmur yağışından dolayı meydana gelen su baskınları nedeniyle mahalleye Belediye Fen İşleri Müdürlüğünde görevli şikâyetçi ...'ın da yardım için gittiği, sarhoş olan hükümlünün şikâyetçiyi yaralamaya kalkıştığı, görevli polis memurlarına saldırıp inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte tehdit ettikleri, hükümlünün şikâyetçi ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinde yer alan.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindeki düzenleme uyarınca inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde; hükümlünün gerçekleştirdiği kasten yaralamaya teşebbüs eyleminin görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir unsurunu oluşturması nedeniyle hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan da mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü hakkında şikâyetçi ...'ı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen Antalya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2006/1284 Esas, 2013/294 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin cezanın kaldırılmasını gerektirdiği belirlendiğinden. “Antalya