Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7349 K.2025/8852)

Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.12.2015 tarihli ve 2011/257 Esas, 2015/673 Karar sayılı kararı ile sanıklar ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesi'nin 23.06.2020 tarihli ve 2020/6816 Esas, 2020/7474 Karar sayılı ilamı ile özetle "savunma hakkının kısıtlanması, istinabe yasağına aykırılık, uygulama maddesinin hatalı gösterilmesi, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği belli olmadığından sanıklar lehine asgari oranda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği" nedenleriyle hükümlerin bozulmasına karar verilmiştir.

2.Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2020/445 Esas, 2023/285 Karar sayılı kararı ile; sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, sanıklar ..., ..., ... hakkında Yargıtay bozması üzerine verilen kararlar doğrudan Yargıtaya gönderilmiştir.

3.Sanık ... hakkında ilk kez 26.04.2023 tarihli hüküm ile karar verilmesi nedeniyle istinaf incelemesi yapılmak üzere dosyanın istinaf merciine gönderildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07.01.2025 tarihli ve 2024/1602 Esas, 2025/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi gereği sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; mahkumiyet kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III.GEREKÇE 1.Sanıkların eylemleri neticesinde mağdurun hayati tehlike geçirdiği ve hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandığı olayda, birden fazla nitelikli hâl ihlâline neden olan sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezada, aynı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen meydana gelen zararın ağırlığı,

kastın yoğunluğu gibi ölçütler ile 5237 sayılı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulmak suretiyle gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkumiyet kararlarının dosya ve deliller ile uyumlu olduğu anlaşıldığından,

sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık ... hakkında istinaf merciince verilen hüküm yönünden.

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2.Sanıklar ..., ..., ... hakkında verilen hükümler yönünden.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Banaz Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.04.2023 tarihli ve 2020/445 Esas, 2023/285 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştini nedeni yapılan husus dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Banaz Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi