Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/754 K.2025/3512

Sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma üzerine verilen Germencik Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2019/736 Esas, 2021/954 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 08.06.2022 tarihli ve 2022/4666 Esas, 2022/4670 Karar sayılı ilâmı ile 15.12.2020 tarihli 5. celsede duruşmanın 04.05.2021 tarihine bırakıldığı belirtildiği halde, belirtilen tarihte duruşma yapılmaması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması, Adli Tıp Kurumu

2. İhtisas Kurulundan 25.11.2020 tarihli rapor aldırıldığı halde, hükmün gerekçesinde Adli Tıp Kurumu

2. İhtisas Kurulundan rapor aldırılmadığının belirtilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, sanık hakkında kurulan hükümde hem 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 53. maddesinin uygulanmasına hem de uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanma gerekçesinin denetime olanak verecek şekilde açıklanmaması nedenleriyle bozulmasına, 2. Germencik

2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.02.2024 tarihli ve 2023/478 Esas, 2024/78 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a,e, 87/3, 62/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aleyhe bozma bulunmadığından sanığın neticeten 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53/1. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına, 51/1-3. maddeleri uyarınca cezanın ertelenmesine ve 1 yıl 10 ay 15 gün denetim süresi belirlenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; zamanaşımı nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verilmesi gerektiğine, yeterli gerekçe gösterilmeden teşdiden ceza tayininin hukuka aykırı olduğuna, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın kazanılmış hakkı nedeniyle uygulama yapılırken uygulanan kanun ve maddesi hükümde "1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi" olarak gösterilmemiş ise de bu husus mahallinde hükme ilavesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiştir.

2. Sanık hakkında, bozma öncesi erteli 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bozma ilamına uyularak yeniden verilen hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-a,e, 87/3, 29, 62. maddeleri gereğince 3 yıl 9 ay hapis cezasına karar verildiği,

hükmün sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi ve sanık aleyhine temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca cezanın "1 yıl 10 ay 15 gün" hapis cezası olarak belirlendiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 04.03.2008 tarihli ve 2008/6-47 Esas, 2008/43 Karar sayılı ilamında, “sanığın önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak sekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına,

adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağı” hususunun belirtilmesine göre, sanığın asıl cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezası olduğu ve bu cezanın ertelenemeyeceği gözetilmeden, sanık hakkında bozma sonrası 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince belirlenen ceza esas alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 51. maddesi uyarınca erteleme hükümlerinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuş ise de bu husus aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanığın eylemine uyan suç için yasada öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d ve 67/4. maddeleri gereğince 15 yıllık olağan, 22 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü ve temyiz inceleme tarihi itibarıyla olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin gerçekleşmediği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek teşdiden belirlendiği, mağdurdan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı ve hükmedilen asıl ceza olan 3 yıl 9 ay hapis cezasının miktarı itibarıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Germencik