KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/7577 E., 2026/1232 K.
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2025/674 E., 2025/749 K
- Suç
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- İstinaf başvurularının esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1
Karar Detayı
440 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2025 tarihli ve 2022/56 Esas, 2025/64 Karar sayılı kararı ile, sanıklar ... ve ... hakkında müştekiye yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e ve 223/2-b maddeleri uyarınca beraatlerine, karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi
4. Ceza Dairesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/674 Esas, 2025/749 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin temyiz sebepleri özetle; "vekalet ücretine" ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanık ... müdafinin ve sanık ... müdafinin temyiz istemlerinin beraat eden sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek, vekalet ücretine hasren yapılan temyiz incelemesinde. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.04.2025 tarihli ve 2025/10-67 Esas, 2025/184 Karar sayılı ilamında detayları açıklandığı üzere.
5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca yargılama mercinin talebi üzerine Baro tarafından kendisine zorunlu müdafii görevlendirilen ve fakat yargılama sonucunda beraat eden sanıklar lehine Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle vekalet ücretine hükmedilmemesi suretiyle oluşan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ... müdafii ve sanık ... müdafinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 18.03.2025 tarihli ve 2025/674 Esas, 2025/749 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1.maddesi gereği hüküm fıkrasının mahsus bölümüne.
"5320 sayılı Kanun'un 13., ilgili Yönetmelik'in 8 ve 9. maddeleri ile A.A.Ü.T.'nin 14/4. maddesi gereğince, beraat eden ve dava dosyasında müdafi ile temsil edilen sanık ... ve ... yararına 48.000,00 TL maktu avukatlık ücretinin Hazine'den alınarak sanık ... ve sanık ...'a ayrı ayrı verilmesine, bu hükmün, kovuşturma için Hazineden alınan ücretin mahsubu suretiyle uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmesi suretiyle, Tebliğame’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir