Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/7769 K.2026/808)

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkislerinin bulunduğu, aynı Kanun'un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezası miktarının on yıldan az olduğundan sanığın duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.04.2015 tarihli ve 2014/3 Esas, 2015/176 Karar sayılı kararının sanıklar müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen)

3. Ceza Dairesinin, 18.02.2019 tarihli ve 2018/8000 Esas, 2019/3152 Karar sayılı ilâmı ile özetle; "gerekçesiz hüküm kurulması, iddianamede uygulanması talep edilmeyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/1-son maddesinin ek savunma verilmeden uygulanması, eylemin silahla gerçekleştirildiği hâlde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c maddelerine göre belirlenen hapis cezasının 5237 sayılı Kanun'un 87/1-son maddesine göre 5 yılın altında kalması halinde 5 yıla çıkarılması gerektiğinin gözetilmemesi,

mağdurun yüzünde sabit ize ve vücudunda kemik kırılmasına neden olacak şekilde yaralanması nedeniyle sanıklar hakkında hüküm kurulurken yalnızca 5237 sayılı Kanun'un 87/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Kanun'un 87/3. maddesi gereğince de artırım yapılması, sanıklar hakkında (inceleme dışı) müşteki ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, ...'e yönelik eylemde aynı maddenin uygulanmamasına karar verilmesi suretiyle hükümler arasında çelişkiye neden olunması,

sanık ... hakkında, hükmün gerekçe kısmında beraat kararı verildiğinin belirtilmesine rağmen sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurularak çelişkiye neden olunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Ahlat Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.02.2025 tarihli ve 2019/96 Esas, 2025/78 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mağdura karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e, 87/1-c, 87/1-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri özetle; haklarında beraat kararı verilmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Mağduru yüzünde sabit ize ve orta (3.) dereceli kemik kırığına neden olacak şekilde yaralayan sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken, birden fazla nitelikli halin ihlal edilmesi nedeniyle, sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre eleştiri nedeni dışında ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,

sonuç ceza miktarı itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yasal imkan bulunmadığı anlaşıldığından, sanıkların temyiz sebeplerinin incelenmesinde eleştiri nedeni dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR