Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2025/777 K.2025/4310

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2016 tarihli ve 2015/540 Esas, 2016/548 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 22.04.2021 tarihli ve 2021/6440 Esas, 2021/7407 Karar sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine itirazın reddine karar verilerek Ceza Genel Kurulu'na gönderilmiş, Ceza Genel Kurulunun 14.06.2023 tarihli ve 2021/1-289 Esas, 2023/343 Karar sayılı kararı ile, "basit yargılama usulünün değerlendirilmesinin zorunlu olması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında basit yargılama usulünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilerek, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.05.2024 tarihli ve 2023/981 Esas, 2024/311 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29/1, 53/1. maddeleri uyarınca 6 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri özetle; sübuta, yaralama kastı olmadığına, meşru savunma koşullarının oluştuğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın kastının yaralamaya yönelik olduğu, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın doğru biçimde belirlendiği,

saldırı ile savunma arasında orantı olmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kayseri