KÜNYE
1. Ceza Dairesi 2025/7830 E., 2025/9417 K.
- Karar tarihi
- 24 Aralık 2025
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2025/53 E., 2025/435 K
- Suç
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması Yargıtay bozması üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Denizli 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/585 Esas, 2022/83 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.03.2023 tarihli ve 2023/961 Esas, 2023/1017 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı
Karar Detayı
528 kelime·3 dk okuma·3 bölüm
Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca "koşullu salıverilme hükümlerinden yararlandırılmamasına ibaresinin hükümden çıkartılması" suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 2.Hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay
1. Ceza Dairesinin 11.12.2024 tarihli ve 2023/7758 Esas, 2024/8334 Karar sayılı kararı ile özetle "sanığın eylemini canavarca hisle işlediğine ilişkin delil bulunmadığı" gerekçesiyle bozulmasına, dosyanın 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi gereği ilk derece mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 3.Denizli
15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2025 tarihli ve 2025/53 Esas, 2025/435 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e, 87/1-a-c-d, 29, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilerek, dosya 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi gereği doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın lehine delillerin toplanmadığına, lehe değerlendirme yapılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın suçu işlediğine dair kesin delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, Yargıtay bozma ilamındaki hususların yeterince tartışılmadığına, eksik incelemeye ilişkindir.
III. GEREKÇE
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği,
sonuç ceza miktarına göre erteleme, seçenek yaptırımlar ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, sanığın eylemi ile orantılı ceza tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Denizli
15. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.06.2025 tarihli ve 2025/53 Esas, 2025/435 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Denizli