Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8214 K.2026/571)

Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/432 Esas, 2025/426 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2025/4996 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/112 Esas, 2023/282 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-a, 29, 53. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi

13. Ceza Dairesinin, 12.02.2024 tarihli ve 2024/465 Esas, 2024/283 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılanlar vekili ile sanık müdafinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca emanetler yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir. 3.Anılan kararın katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 23.06.2025 tarihli ve 2024/3046 Esas, 2025/4996 Karar sayılı kararı ile "haksız tahrikin derecesi" yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4.Bozma üzerine verilen Tarsus

2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/432 Esas, 2025/426 Karar sayılı kararı ile 13.07.2023 tarihli ve 2023/112 Esas, 2023/282 Karar sayılı kararda direnilerek, sanık hakkında; maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82/1-a, 29, 53. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik indirimi uygulanma yeri bulunmadığına, 2.Sanık ve müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, takdire indirime, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre; maktulün sanık ...'ın eşi ... ile cinsel ilişki boyutuna varan ilişkisinin bulunması, bu durumu öğrenen sanığın maktule yönelik mala zarar verme, tehdit gibi bir takım haksız eylemlerde bulunduğu ancak eşi ... ile barışmaya da çalıştığı, son olarak sanığın, olaydan kısa süre önce maktul ve eşi ...'nin birlikte Ankara iline gidip bir apartta birlikte kaldıklarını öğrendiği anlaşıldığından, maktulün, evlilik birliği devam eden sanığın eşiyle süreklilik gösteren ilişkisi ve köy yerinde aynı zamanda amcasının oğlu olan sanığın eşi ile birlikteliğinden sürekli bahsetmesi birlikte değerlendirildiğinde;

haksız tahrik teşkil eden söz ile davranışların ulaştığı boyut gözetilerek, sanık hakkında cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması sırasında makul ile asgari arasında düzeyde indirim uygulanması gerektiği gözetilmeden, asgari düzeyde indirim yapılması suretiyle fazla cezaya hükmolunması hukuka aykırı bulunmakla, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.09.2025 tarihli ve 2025/432 Esas, 2025/426 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay