Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8372 K.2026/829)

Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafii yönünden hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2-43 Esas, 2009/56 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere katılanlar vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Trabzon 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.06.2024 tarihli ve 2022/233 Esas, 2024/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2 ve 23. maddeleri delaletiyle 85/1, 22/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir. 2. Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2024/2044 Esas, 2025/1990 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin olarak katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1. maddesi delaletiyle 87/4, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, sanığın maktule yönelik eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında maktule yönelik taksirle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmün kaldırılarak, sanığın maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği, 5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen.

“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 30.06.2025 tarihli ve 2024/2044 Esas, 2025/1990 Karar sayılı kararının kesin nitelikte olması ve katılanlar vekilinin suç vasfına yönelik temyiz sebebi ile sınırlı olarak yapılan inceleme sonucunda hukuka aykırılık görülmemesi nedeniyle katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Trabzon