Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8386 K.2026/2995)

Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/1099 Esas, 2025/2668 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1 maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 87/4-1.cümle, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilerek, dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar...ve ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; kasta, ceza miktarına, eylemin kasten öldürme olduğundan bahisle suç vasfına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. 2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kasta, sanığın atılı suçu işlediğine dair somut delil bulunmadığına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

olayda ilk haksız hareketin sanıktan kaynaklandığı anlaşıldığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanık hakkında Kütahya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2015 tarihli ve 2014/286 Esas, 2015/340 Karar sayılı kararı ile sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan verilen mahkumiyet hükmü tekerrüre esas alınmış ise de. UYAP üzerinden yapılan incelemede Yargıtay

9. Ceza Dairesi'nin 27.03.2024 tarihli ve 2021/8543 Esas, 2024/2765 Karar sayılı kararı ile zamanaşımı süresinin dolması nedeniyle sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesine karar verildiği, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek başka bir mahkumiyet hükmü de bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı bulunmuş ise de, anılan hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 23.06.2025 tarihli ve 2025/1099 Esas, 2025/2668 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin paragrafın hükümden çıkartılması suretiyle, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kütahya

3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,