Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8377 K.2026/922)

Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2025 tarihli ve 2025/185 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 03.02.2025 tarihli ve 2023/7057 Esas, 2025/666 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307/4. maddesi uyarınca Dairemize gönderildiği belirlenmekle.

Mahkemece verilen direnme kararının. 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/24 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararı ile; a. Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b.

Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir. 2. Van Bölge Adliye Mahkemesi

1. Ceza Dairesinin, 13.06.2023 tarihli ve 2023/1099 Esas, 2023/569 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafinin istinaf başvurusunun; sanık hakkında katılan ...'e yönelik teşebbüsün derecesi belirlenmesinde eksik ceza tayini yönünden eleştirilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. 3. Anılan kararın sanık ... ve müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin 03.02.2025 tarihli ve 2023/7057 Esas, 2025/666 Karar sayılı kararı ile "suç vasıfları" yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 4. Bozma üzerine verilen Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2025 tarihli ve 2025/185 Esas, 2025/201 Karar sayılı kararı ile 02.03.2023 tarihli ve 2022/24 Esas, 2023/114 Karar sayılı kararda direnilerek, a.

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, b. Sanık hakkında katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 81/1, 35, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, 2. Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, haksız tahrike, takdiri indirime, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Dosya kapsamına göre; sanık ve katılanlar ... ve ... arasında öldürmeyi gerektirecek önceye dayalı herhangi bir husumetin bulunmadığı, ani gelişen kavga ortamında katılanların hedef alınan bölgelerinin hayati bölgeler olmadığı, meydana gelen yaralanmaların hayati tehlike yaratmadığı, sanığın elinde öldürmeye elverişli vasıta olduğu halde, özellikle katılan ... yere düştükten sonra elde etmek istediği sonucu alma imkanı varken bu katılana yönelik eylemine devam etmediği,

katılan ...'a yönelik kovalamaca sonrasında öldürücü bölgeleri hedef alacağına dair savunmasının aksine şüpheden uzak delil bulunmadığı hususları birlikte dikkate alındığında, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğinin şüpheli kaldığı,

her iki katılana yönelik kastının yaralamaya yönelik olduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 3. ve 61. maddesindeki ilkeler uyarınca temel ceza belirlenerek silahla kasten yaralama suçlarından hükümler kurulması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde her iki katılana yönelik ayrı ayrı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından hükümler kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla, direnme kararı yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.05.2025 tarihli ve 2025/185 Esas, 2025/201 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay