Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8404 K.2026/827)

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yönünden, "hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün" kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Katılan ...'in karar tarihi itibariyle reşit olduğu anlaşıldığından, babası olan ...'ın kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı belirlenmiştir.

Katılan ... vekilinin temyiz talebinin suç vasfına yönelik olduğu, hükmedilen sonuç adli para cezasının miktarı itibarıyla kesin nitelikte olsa da, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.10.2013 tarihli ve 2012/1403 Esas, 2013/399 sayılı Karar kararı gereği, "tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararların suç vasfına yönelik bir temyiz olması halinde, Yargıtay'ca işin esasına girilerek incelenmesinin mümkün olduğu" belirtildiğinden, katılan ... vekili tarafından suç vasfına yönelik aleyhe temyiz edildiğinden temyiz edilebilir olduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkında bozma üzerine kurulan hükmün;

karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine kurulan Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2023/124 Esas, 2023/159 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk ...'ın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 31/3, 52... /1. maddeleri uyarınca 1.320 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; suça sürüklenen çocuğun yağma kastıyla hareket ettiğinden bahisle suç vasfına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Suç vasfı ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, suça sürüklenen çocuk ...'ın katılan ...'e yönelik eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A.

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile ... vekilinin temyiz istemleri yönünden Suça sürüklenen çocuk ... hakkında katılan ...'e yönelik kasten yaralama suçundan bozma üzerine kurulan hükme ilişkin suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yönünden, "hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı itibarıyla, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün" kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, hükmün temyizinin mümkün olmaması, Katılan ...'in karar tarihi itibariyle reşit olduğu anlaşıldığından,

babası olan ...'ın kurulan hükmü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmaması, Nedenleriyle temyiz istemlerinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak, oybirliğiyle REDDİNE, B.