Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8456 K.2026/1645)

Sanıklar hakkında bozma üzerine verilen hükümlerin. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 12.05.2023 tarihli ve 2022/544 Esas, 2023/945 Karar sayılı kararının katılan vekili ile sanıklar ve müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2023/7924 Esas, 2025/4431 Karar sayılı kararı ile özetle; sanıklar ... ve ...'un, sanıklar ... ve ...'nin eylemlerine yardım eden sıfatıyla iştirak ettikleri, 5237 Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 39/2-c maddesi uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden, iştirakin derecesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

2. Bozma üzerine verilen Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 26.09.2025 tarihli ve 2025/2393 Esas, 2025/1787 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında katılan ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 39/2-c maddesi delaletiyle aynı Kanun'un 39/1, 53/1. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, suç vasfının tasarlayarak kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesi gerektiğine, yardım etme hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ve yardım eden olarak iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak somut bir tek delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, suçta ve cezada şahsilik ilkesi ile şüpheden sanık yararlanır evrensel ilkesinin ihlal edildiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, suçta ve cezada şahsilik ilkesi ile şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edilmediği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı,

sanıkların suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdıkları, hükümlere esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldıklarının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sayısı, hedef alınan vücut bölgesi ile meydana gelen zararın ağırlığı nazara alındığında sanıkların eylemlerine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçeleri gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

2. Ceza Dairesinin, 26.09.2025 tarihli ve 2025/2393 Esas, 2025/1787 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir