Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8577 K.2026/3232)

Sanık hakkında silahla tehdit suçundan verilen hüküm kurulmasına yer olmadığına dair kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/1. maddesinde sayılan hüküm türlerinden olmaması nedeniyle temyiz incelemesine tabi olmadığı ve sanık hakkında hakaret suçundan verilen esastan ret kararına yönelik yapılan temyiz isteminin reddine dair ek kararın da temyiz edilmediği belirlenerek kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sınırlı yapılan temyiz incelemesinde.

Ankara 41. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.07.2021 tarihli ve 2018/1514 Esas, 2021/963 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2. maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün ve bu hükme yönelik temyizin niteliği karşısında.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-d maddesinin ilgili bölümünde yer verilen; “…ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak,