Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/8808 K.2026/1029)

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.06.2022 tarihli ve 2020/457 Esas, 2022/280 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün sanık ve müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.04.2023 tarihli ve 2022/1743 Esas, 2023/551 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 05.11.2024 tarihli ve 2023/5988 Esas, 2024/7302 Karar sayılı kararı ile eksik inceleme nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2. Adıyaman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2025 tarihli ve 2025/7 Esas, 2025/315 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yetersiz ve hüküm kurmaya elverişli olmadığına, sanığın eyleminin kasten yaralama sonucu ölüme neden olma ve ihmal suretiyle kasten öldürme suçunu oluşturacağına ve lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın akıl sağlığı konusunda bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı,

sanığın maktulün hayati bölgelerine birden fazla kez vurmak suretiyle darp ettiği ve maktulün kafatasında meydana gelen kırıkların beyin kanamasına sebep olduğu, sanığın eylemi ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, belirlenen suç vasfında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirim hükümlerinin Mahkemece takdir yetkisi kapsamında uygulandığı, sonuç ceza miktarı itibariyle diğer lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adıyaman

1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.09.2025 tarihli ve 2025/7 Esas, 2025/315 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Adıyaman