Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/1277 K.2026/3067)

Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2024/587 Esas, 2025/292 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-e, 29, 62, 52/2. maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki defa 2.240,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin netice cezanın türü ve miktarı itibarıyla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 272/3-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle 17.04.2025 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 28.01.2026 tarihli ve 2025/18378 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/17787 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.02.2026 tarihli ve KYB - 2026/17787 sayılı kanun yararına bozma isteminin.

"Dosya kapsamına göre, 1) Sanığın olay tarihi olan 13.09.2023'de müştekiler ... ve ...'ye karşı bıçak savurduğu ancak isabet etmediğinden bahisle kasten yaralamaya teşebbüs etmekten açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan tayin olunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayininde, 2) Kabule göre de, sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs eyleminden kamu davası açıldığı,

iddianamede eylemin tamamlandığına dair bir anlatım bulunmadığı halde, sanığa 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı da verilmeksizin, tamamlanmış kasten yaralama suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Olay günü hükümlünün şikâyetçilere bıçak savurarak yaralamaya kalkıştığı, Mahkemenin de kabulünün bu yönde olduğu dikkate alınmadan hükümlünün cezasından teşebbüs nedeniyle indirim yapılmadan karar verildiği anlaşılmıştır. 2. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesinin.

“Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklinde düzenlendiği belirlenmekle, hükümlü hakkında teşebbüs hükümleri uygulanmadan karar verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Hükümlü ... hakkında şikâyetçiler ...ve...a yönelik kasten yaralamaya teşebbüs suçundan verilen Erzurum

3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.04.2025 tarihli ve 2024/587 Esas, 2025/292 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309/4-d maddesi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden.

“Sanık ... hakkında şikâyetçiler ...ve ... kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/2. maddesi gereği ayrı ayrı iki defa 120 gün karşılığı adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın eylemini silahtan sayılan cisim ile gerçekleştirmesi nedeniyle sanık hakkında belirlenen temel cezadan 5237 sayılı Kanun’un 86/3-e maddesi gereği (1/2) oranında artırım uygulanarak ayrı ayrı iki defa 180 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın eylemi teşebbüs aşamasında kaldığından teşebbüsün derecesine göre sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 35/2. maddesi gereği (3/4) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 45 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanığın eylemi tahrik altında gerçekleştirmesi nedeniyle haksız tahrik indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 29. maddesi gereği (1/4) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 33 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın lehine takdiri indirim sebebi uygulanarak sanık hakkında belirlenen cezadan 5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi gereği (1/6) oranında indirim uygulanarak ayrı ayrı iki defa 27 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, Sanık hakkında belirlenen gün karşılığı adlî para cezasının, 5237 sayılı Kanun’un 52/2. maddesi gereği suç tarihi itibariyle lehine olan günlüğü 20,00 TL’den olmak üzere paraya çevrilmesiyle ayrı ayrı iki defa 540,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hukuka aykırılığın bu şekilde giderilmesine, infazın belirlenen şekilde yapılmasına,

kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,