Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2026/1378 K.2026/3618

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291/1. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. Temyiz incelemesi, 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca sanık müdafiilerinin süresindeki istemleri nedeniyle duruşmalı olarak yapılmakla, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.12.2007 tarihli ve 2007/37 Esas, 2007/430 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2011 tarihli ve 2008/9395 Esas, 2011/5537 Karar sayılı ilâmı ile "teşebbüs nedeniyle makul bir ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İzmir

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2025 tarihli ve 2011/341 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 53/1. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz sebepleri özetle; delillerin değerlendirilmesi gerekçesinin yetersiz olduğuna, varsayımla karar verildiğine, eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, mahkumiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfı ve yaptırımın doğru şekilde belirlendiği, haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı,

takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir

7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2025 tarihli ve 2011/341 Esas, 2025/552 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanık müdafiilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

05.05.2026 gününde verilen iş bu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Dr....'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafi, avukatlar... adına yetki belgesi ile ...'nin yokluğunda 14.05.2026 tarihinde usulen açık olarak anlatıldı.