Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/504 K.2026/2609)

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 307/3. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Giresun 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/141 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kurulan hükme yönelik lehe istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.10.2022 tarihli ve 2022/1948 Esas, 2022/2369 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, bu kararın, lehe temyizi üzerine Yargıtay

1. Ceza Dairesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2023/3768 Esas, 2025/1634 Karar sayılı ilâmı ile özetle; sanığın kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerekirken suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan cezalandırılması nedeniyle bozulmasına, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. 2.Giresun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/194 Esas, 2025/396 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35/2, 53, 58. maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına ancak 5271 sayılı Kanun'un 283. maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı dikkate alınarak cezasının 6 yıl 12 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; silahla ateş edilmesi eyleminin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığına, yaralama ya da öldürme kastının bulunmadığına, meşru savunmada sınırın aşılması hükümlerinin değerlendirilmediğine, haksız tahrik hükmünün uygulanmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Gerekçeli karar başlığında suç adının "kasten öldürmeye teşebbüs" yerine "kasten yaralama" olarak yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

2.Sanığın eylemi neticesinde, mağdurun hem yaşamını tehlikeye sokacak hem de hayat fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyecek kemik kırığı meydana gelecek nitelikte yaralandığı olayda, sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı ile 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi birlikte gözetilerek makulün bir miktar üzerinde ceza tayin edilmesi gerekirken 11 yıl hapis cezası tayin edilmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

aleyhe temyiz bulunmadığından ve kazanılmış hak gereği sonuç cezayı değiştirmeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporun yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

mağdurdan sanığa yönelen haksız saldırı, söz veya eylem bulunmadığından meşru savunma, meşru savunmada sınırın aşılması ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının eleştiri nedeni dışında yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümde eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Giresun

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2025 tarihli ve 2025/194 Esas, 2025/396 Karar sayılı kararında sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda eleştiri nedenleri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Giresun