Yargıtay 1. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2026/676 K.2026/2279)

Yargılamanın yenilenmesi talebinin akıl hastalığı yönünden kabulü ile yapılan yargılama neticesinde Beykoz

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2023 tarihli ve 2022/410 Esas, 2023/673 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, yok hükmünde olduğu kabul edilmek suretiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmekle 09.10.2024 tarihinde kesinleştiğine ilişkin kesinleştirme şerhi düzenlendiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 26.12.2025 tarihli ve 2025/15684 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/412 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.01.2026 tarihli ve KYB - 2026/412 sayılı kanun yararına bozma isteminin. "Dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Beykoz 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2022 tarihli kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın 14.04.2020 tarihli dilekçe ile, ...

Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesine ait raporu dosyaya eklediğine ilişkin beyanı üzerine, bu husus talep olarak değerlendirilip hükümlünün talebinin reddine ilişkin Beykoz 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2022 tarihli ve 2021/242 esas, 2022/26 sayılı ek kararına itiraz edilmesi üzerine mercii İstanbul Anadolu

12. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.06.2022 tarihli ve 2022/756 değişik iş sayılı kararında, sanığın talebinin yargılamanın yenilenmesi şartları bakımından değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle itirazın kabulüne karar verilmesini takiben, yargılamanın yenilenmesi bakımından değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden, 22.06.2022 tarihli merci kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın kaldırıldığı kabul edilerek,

sanık hakkında usule uygun kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunmasına rağmen dosyanın yeni esasa kaydedilerek sanık hakkında ikinci kez mahkumiyet hükmü kurulmasında isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun’un, “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlıklı 231. maddesinin, inceleme konusu ile ilgili olan beşinci fıkrasının son cümlesi; “...Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, müsadereye ilişkin hükümler hariç, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukukî sonuç doğurmamasını ifade eder.” şeklinde düzenlenmekle, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 tarihli ve 2014/14-103 Esas, 2014/128 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere;

kurulan hükmün sanık hakkında hukuksal bir sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı davayı sonuçlandıran ve uyuşmazlığı çözen bir hüküm değildir.

Bu bağlamda, 5271 sayılı Kanun'un, "Hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi nedenleri" başlıklı 311. maddesinin birinci fıkrasında yer alan; "(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir dava, aşağıda yazılı hâllerde hükümlü lehine olarak yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülür: ..." şeklindeki düzenleme gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar 5271 sayılı Kanun'un 223/1. maddesinde sayılan hükümlerden olmadığından, bu tür kararlara yönelik yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilmesi mümkün değildir.

2. Bu açıklamalar ışığında inceleme konusu dava dosyasının değerlendirilmesinde. Beykoz

6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2022 tarihli ve 2021/242 Esas, 2022/26 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86/1, 87/3, 62. maddeleri gereğince 11... gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara yönelik vaki itirazın reddi suretiyle anılan kararın 30.03.2022 tarihinde kesinleştiği, sanık tarafından yapılan yargılamanın yenilenmesi talebinin Mahkemece ek karar ile reddedildiği, ek karara yönelik itirazın merci İstanbul Anadolu

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/756 Değişik İş sayılı kararı ile kabul edilmesi neticesinde yapılan yeniden yargılama sonucunda sanık hakkında inceleme konusu kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/3, 62, 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince 7.000,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu karara yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/842 Esas, 2024/2536 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen inceleme konusu kararın yok hükmünde olduğu kabul edilerek reddine karar verildiği anlaşılmıştır. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi

11. Ceza Dairesinin, 12.09.2024 tarihli ve 2024/842 Esas, 2024/2536 Karar sayılı kararında da tespit edildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik yargılamanın yenilenmesi yoluna gidilemeyeceği gözetilmeden verilen merci İstanbul Anadolu

12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.06.2022 tarihli ve 2022/756 Değişik İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulması gerektiği belirlenmekle, belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR