Yargıtay 1. Ceza Dairesi E.2026/988 K.2026/3569

Suça sürüklenen çocuk hakkında müştekiye karşı kasten yaralama suçundan verilen hükme konu cezanın türü ve miktarı ile bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; karar verilen adli para cezasının gün adli para cezası olması ve 5271 sayılı Kanunun 272/3. maddesi gereği belirlenen 3.000 Türk Lirasının altında olması hususları gözetildiğinde hükmün kesin nitelikte olduğu tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'e yönelik kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2013/286 Esas, 2013/435 Karar sayılı kararının, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 04.12.2017 tarihli ve 2016/3953 Esas, 2017/4636 Karar sayılı ilâmı ile özetle.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının suçtan zarar gören sıfatını haiz olduğundan, davaya katılma hakkını kullanabilmesi için davadan haberdar edilmemesinin hukuka aykırı olması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.10.2013 tarihli ve 2013/286 Esas, 2013/435 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 86/3-e-son, 87/3, 29/1, 31/3, 62/1, 50, 52/1-2. maddeleri uyarınca 4.680 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5-6. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve aynı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına karar verildiği, bu kararın 16.01.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. 3. ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/356 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun tabi tutulduğu denetim süresi içinde 25.06.2016 tarihinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 86/3-e-son, 87/3, 29/1, 31/3, 62/1, 50, 52/1-2. maddeleri uyarınca 4.680 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekillerinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, vekâlet ücretine ilişkindir. 2. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; ceza miktarına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. 3. Suça sürüklenen çocuğun temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir

III. GEREKÇE

1. Katılan ...'in adli raporuna göre, zamanaşımı süresinin, olayda silahtan sayılan bıçak kullanılması ve kırık olması dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-d maddesi uyarınca, suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk için 15 yıllık olağan üstü zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmekle Tebliğname'deki düşünceye iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği,

haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında ve indirim oranında bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesinde yer verilen.

“Kamu davasına katılma üzerine, mahkûmiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısım ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuşsa da söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

1. Mağdur ... vekilinin suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm aleyhine temyiz istemi yönünden.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.20211 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca belirlenen doğrudan adli para cezasının 3.000 Türk Lirasının altında olması nedeniyle hükmün kesin nitelikte olduğu anlaşıldığından, mağdur vekilinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Katılan ...'e yönelik kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuğun temyiz istemleri yönünden. Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, ...

2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/356 Karar sayılı kararının 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragraftan önceki paragrafta.