KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2008/12211 E., 2009/582 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ocak 2009
- Mahkemesi
- SAMSUN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 11/09/2008
- Numarası
- 2007/336-2008/278
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, miras bırakan K.B.maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek payları oranında iptal tescil ya da tenkise karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, murise satış bedelinin ödendiğini belirtip davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . .raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil ya da tenkis isteklerine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakanın niza konusu taşınmazı 26.6.2007 tarihli akitle davalıya temlikinin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğu mahkemece belirlenmek ve bu olgu benimsenmek suretiyle davanın kabul edilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, reddine.
Ancak, dava 10.000.00.-YTL değer gösterilmek suretiyle açılmış, keşfen saptanan değer üzerinden yargılama aşamasında harç ikmali suretiyle dava değeri yükseltilmiştir. Dava, davacıların miras payı oranında kabulle sonuçlanmıştır. Öyle ise, harç ve vekalet ücretine esas alınması gereken dava değeri, keşfen saptanan değer olup, iptal konusu yapılan payla sınırlıdır ve paya tekabül eden bedel üzerinden takdir ve tayin edilmesi gerekir. Buna karşın, taşınmazın saptanan tüm bedeli üzerinden fazla harç ve vekalet ücretinin karar altına alınması doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2008/12211, K. 2009/582, 21 Ocak 2009 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama