KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2008/2630 E., 2008/4395 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Nisan 2008
- Mahkemesi
- KARACABEY ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 27/12/2007
- Numarası
- 2007/218-2007/529
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, kayden maliki oldukları 265 parsel üzerindeki çekişme konusu dükkanı yap işlet devret modeli ile davalıya kira bedeli ödemeksizin verildiğini, belirlenen sürenin dolmasına rağmen davalının taşınmazı kullanmaya devam ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebinde bulunmuştur.
Davalı, taşınmazda kiracı olduğunu belirtip, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece,taraflar arasındaki hukuki ilişkinin önce yapılan sözleşmeye daha sonra da kira akdine dayandığı gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; dava konusu 265 parsel sayılı taşınmazdaki çekişme konusu yerin köy tüzel kişiliği tarafından davalıya 4.9.2003 tarihli köy ihtiyar heyeti kararı ile 3 yıl için "yap-işlet devret modeli ile devredildiği, ayrıca 3 yıl sonunda gerektiğinde yeniden bir kira sözleşmesi yapılarak davalıya kullanma imkanı sağlanabileceğinin kararlaştırıldığı, ancak kararlaştırılan sürenin 4.9.2006 tarihinde dolduğu yeniden karar alınacak yeni hukuki ilişki kurulmadığı böylece ortada davalının taşınmazı kullanmayı sürdürmesinin yasal bir dayanağının kalmadığı esasen ve bu durumun davalıya ihtarname ile bildirildiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda taşınmazın kullanımı yönünden davalı ile yeni ve geçerli bir sözleşme yapılmadığına göre davalının taşınmazı kullanmasını haklı ve gösterecek bir nedenin bulunduğu söylenemez.O halde davalının eyleminin fuzuli işgal niteliği taşıdığı kabul edilmelidir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2008/2630, K. 2008/4395, 3 Nisan 2008 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama