Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/10187 K.2009/11903

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 572 ada bir parsel sayılı taşınmaza davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın muhdesat yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “…eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak müstakil imar parsellerinin oluştuğu anlaşılmakla, 1 parsel sayılı taşınmazın hangi imar parseline gittiği keşfen saptanarak tecavüzlü yapının davacı taşınmazında kalıp kalmadığının belirlenerek sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmuş bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucu davacı adına oluşan imar parsellerine davalının müdahalesi olmadığı saptanarak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca yapılan soruşturma sonucu, çekişmeli taşınmazın imar şuyulandırmasına tabi tutularak davacı hazine adına oluşan imar parsellerine davalının tecavüzü olmadığının keşfen belirlenerek tecavüzlü yapının davalının malik olduğu 8109 ada 5 nolu imar parselinde kaldığı saptanmak ve eldeki dava yönünden davacının aktif dava ehliyeti kalmadığı gözetilerek davanın reddedilmiş olması kural olarak doğrudur.

Ancak, her dava açıldığı tarihteki şartlara göre değerlendirileceğinden, dava tarihinde davacının dava açmakta haklı olduğu gözetilmek suretiyle yargılama giderlerinden davalının sorumlu tutulması gerekirken aksine yazılı düşüncelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.