Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2009/241 K.2009/2442

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın mal kaçırmak amacıyla ehliyetsiz olduğu dönemde davalı Hüsrev’e verdiği vekaletname ile 28 parça taşınmazı satış yoluyla davalı H. ve diğer davalılar miras bırakanı H.’e satış yoluyla temlik ettiğini, satışların gerçek olmadığını ileri sürüp ehliyetsizlik ve muvazaa nedeniyle tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişler,yargılama sırasında 378 parsele yönelik davalarını atiye bırakmışlar,488 parsel ile Haymana ilçesinde bulunan 3 parça taşınmaz yönünden taleplerinden feragat etmişlerdir.

Davalılar, dava konusu taşınmazların bedeli ödenerek geçerli vekaletname ile satışlarının yapıldığını, murisin temyiz kudretine haiz bulunduğunu, muvazaanın söz konusu olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişme konusu taşınmazlarının temliki tarihinde miras bırakanın fiil ehliyetinin bulunduğu,378 parsel yönünden davanın atiye bırakıldığı, 488 parsel ile Haymana ilçesinde bulunan 3 parça taşınmaz yönünden davacıların taleplerinden feragat ettikleri, diğer taşınmazların davalılara temlikinin muvazaalı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18.11.2008 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vs. Vekili Avukat H. S.ile temyiz edilen vs. vekili Avukat M. F. Ö. geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi .tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; özellikle, miras bırakanın ehliyetli olduğu belirlenerek ve çekişme konusu taşınmazlardaki paylarını mirasçıdan mal kaçırmak amaçlı ve muvazaalı olarak davalılara temlik ettiği tespit edilerek; yine ilk el durumunda bulunmayan davalıların muvazaalı işlemi bilen ve bilmesi gereken kişiler olup, Türk Medeni Yasasının 1023.maddesi korumasından yararlanamayacakları saptanarak davanın kabul edilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalıların, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine

Ancak, davacıların miras bırakan Vahide'nin mirasçılık belgesinde gösterilen miras payları esas alınarak temlike konu edilen miras payları yönünden davanın kabulü gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu yanlış mirasçılık belgesi esas alınarak ve taşınmazların tamamı üzerinden fazla pay yönünden kabul kararı verilmiş olması isabetsizdir.