Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/10170 K.2010/11676

Taraflar arasında görülen davada; Davacı, kayden maliki olduğu 1573 parsel sayılı taşınmazı davalının otopark olarak kullanmak,ayrıca önünde yer alan devletin hüküm ve tasarrufu altındaki alana ahşap platform vs. muhtesatlar yapmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkımı isteminde bulunmuştur. Davalı, çekişme konusu taşınmazı 11.7.2005 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile davacıdan kiraladığını ve bu sözleşmenin 15.7.2005 tarihinde noter tarafından onaylandığını taşınmazın niteliğinin tarla vasfında olup, Borçlar Kanununun 263.maddesi gereğince haksız işgalden söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemenin görevsizliğine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Gerçekten de, davacı Hazine ile davalının çekişme konusu taşınmazın bir bölümünden 11.7.2005 başlanğıç tarihi ve 1 yıl süreli olarak 2886 Sayılı Yasa hükümleri uyarınca kira sözleşmesi düzenledikleri dosya kapsamıyla sabittir.Çekişmeli taşınmazın niteliği ve kiraya veriliş biçimi gözetildiğinde taraflar arasındaki kira ilişkisinin 6570 Sayılı Yasa hükümlerine tabi olmadığı tartışmasızdır.Hal böyle olunca;

yukarıda değinilen kira sözleşmesinin Borçlar Kanununun kira ile ilgili hükümlerine tabi olduğu gözetilmek suretiyle tarafların delillerin toplanarak işin esası bakımından bir hüküm kurulması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve yasal olmayan gerekçelerle davanın görev yönünden reddine karar verilmesi doğru değildir” gereçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-