Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2010/3200 K.2010/6889

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı apartman yönetimi, kendilerinin 230 ada 11 nolu parselin maliki, davalıların ise 5 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduklarını, davalılara ait taşınmaz üzerinde inşa edilen binanın kendi taşınmazlarına taşkın olup, imara ve projeye aykırı olarak yapılan balkon ve açılan pencerelerin mahremiyete müdahale teşkil ettiğini, yapılan betonlama ve tali duvarların da taşınmaza müdahale ettiğini, davalılara ait inşa halindeki binanın kanalizasyon sisteminin taşınmaza tecavüzlü olup, ayrıca sızıntı,koku vs. şeklinde zarar verdiğini ve zaman zaman tıkanıp taştığını,

binanın çatısının imar ve projeye aykırı yapıldığından biriken yağmur sularının kendi binalarına aktığını, davalı belediyenin de yasal yetki ve sorumluluğu bulunduğunu ileri sürerek, el atmanın önlenmesine, tecavüz teşkil eden binaya ait eklenti, betonlama, tali duvarın yıkımı ile, binanın çatısının yağmur sularını tahliye düzeneğinin binaya zarar vermeyecek şekilde düzenlenerek tecavüzlü kısımların yıkımına, kanalizasyon sisteminin tecavüzlü kısımlarının önlenerek sıhhi hale getirilmesine, pencerelerin kapatılmasına ve tazminata karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı A.G. vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .. raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan el atmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 230 ada 11 parsel sayılı taşınmazda kat mülkiyeti kurulu olduğu, 230 ada 5 sayılı kat irtifakı kurulu taşınmazda da dava tarihinde davalıların bağımsız bölüm malikleri oldukları anlaşılmaktadır.

Nevarki, 230 ada 5 nolu parseldeki kat irtifakı kurulu binada bulunan bazı bağımsız bölümlerin yargılama sırasında dava dışı kişilere temlik edildiği eksiğin tamamlatılması yoluyla getirtilen kayıtlar ile sabittir. Davada yıkım isteği de bulunduğuna göre kayıt maliklerinin davada yer almalarının sağlanması zorunludur.

O halde, HUMK'nun 186 maddesi hükmü gözetilerek usuli eksiklik giderildikten sonra işin esası hakkında karar verilmesi ve yeni kayıt maliklerinin davada yer almalarının temini gerekirken bu hususun göz ardı edilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.