KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/450 E., 2010/1709 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Şubat 2010
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, miras bırakanı ...'nın malik olduğu 19 ve 20 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili dava dışı yüklenicilerle kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, yüklenicilerin daire satışına izin verme taahhüdünü yerine getirdiğini sanan miras bırakanın 19 parselin tamamını yüklenicilerden haricen daire alan davalıya tapuda temlik ettiğini, daha sonra yüklenicilerin edimlerini yerine getirmemeleri nedeniyle sözleşmenin feshedildiğini, satış vaadi sözleşmesine dayalı arsa sahibi miras bırakan aleyhine açılan davalarında reddedilip, kesinleştiğini davalının haksız ve hile ile edindiği 19 parsel sayılı taşınmazı iade etmediğini ileri sürerek, tapunun iptal ve tescilini elatmanın önlenmesi ile kamulaştırma bedelinin faiz ve ferileriyle birlikte kendisine ödenmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalı, çekişmeli taşınmazın 1993 yılında temlik edildiğini, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini bildirip, davanın bu nedenle reddini savunmuştur.
Davanın Borçlar Kanununun 31.maddesinde düzenlenen 1 yıllık hak düşürücü süre içeresinde açılmadığı gerekçesiyle reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; "dosya içeriğinden, toplanan delillerden davalı adına oluşan sicilin (19 parselin) dayanağını teşkil eden kat karşılığı inşaat sözleşmesinin hükmen feshedildiğini bu nedenle sicilin dayanaksız ve yolsuz hale geldiği, Borçlar Kanununun 31.maddesinin uygulama yeri bulunmadığı gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/450, K. 2010/1709, 22 Şubat 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama