KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2010/4544 E., 2010/5702 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2010
- Dava türü
- ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;
Davacı, kayden maliki olduğu 1099 ada 266 parsel sayılı taşınmazdaki binayı dava dışı ... Ayak. Teks. Mobilya Day. Tük. Mal Boya ve Kimyevi Mad. San. ve Tic. Ltd. Şti. ne kiraya verdiğini, kira bedelinin ödenmemesi nedeniyle açılan dava sonucunda kiracının tahliyesine karar verildiğini, bu arada kiracı şirket yetkilileri hakkında yapılan soruşturma nedeniyle binanın Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığınca mühürlendiği için tahliye kararının infaz edilemediğini, davalının suç eşyaları için depo olarak kullanmak suretiyle taşınmazı işgal ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve 105.000,00.-TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, dava konusu taşınmazın boşaltılması için ilgili yerlere yazı yazıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.
Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar, dairece; “elatmanın önlenmesi isteği bakımından harç ikmal edilmeden kabul kararı verilmesinin doğru olduğu söylenemez. Ne varki, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen belgelerden, hükümden sonra mühür sökülerek elatma olgusuna son verildiği ve taşınmazın malikine teslim edildiği görülmektedir. Buna göre, elatmanın önlenmesi bakımından davanın konusuz kaldığı gözetilerek bir hüküm kurulmak üzere karar bozulmalıdır.
Öte yandan; ecrimisilin 07.11.2007 tarihinden itibaren hesaplanmasında bir usulsüzlük yok ise de, faizin bu tarihten önceki süreyi de kapsar şekilde hüküm altına alınması isabetsizdir” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın ise kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacı ve davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü. -KARAR-
...
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2010/4544, K. 2010/5702, 13 Mayıs 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama