KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2012/11379 E., 2012/15151 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2012
- Mahkemesi
- AKÇAABAT 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
- Tarihi
- 18/04/2012
- Numarası
- 2010/252-2012/116
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne kaydın iptali ile okul ve bahçesi vasfıyla davacı adına tesciline ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;
Davacı 407 parsel sayılı otlak niteliğindeki okul arsasının önceden Y... Köyü Tüzel Kişiliği adına kayıtlı iken köy tüzel kişiliğinin ortadan kalkmasıyla beraber davalı Belediye adına tescil edildiğini, oysa 222 sayılı İlköğretim Kanununun 65. maddesine göre Belediye sınırları dahilinde kalan ilköğretim okullarının il tüzel kişiliği adına tapuya tescili gerektiğini ileri sürüp, 407 parselin tapusunun iptali ile il tüzel kişiliği adına tescilini istemiş;mahkemece, davanın kabulü ile kaydın iptali ve okul ve bahçesi vasfıyla davacı adına tesciline karar verilmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki, il ve ilçe sınırları içindeki okul yerlerinin mülkiyetinin 222 sayılı İlköğretim Yasasının 65. maddesine göre İl Özel İdarelerine ait olduğu sabittir.
Ne varki;somut olayda niza konusu 407 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu yerin öncesi köy iken 02.01.1953 tarihinde otlak niteliği ile kadastro tespiti sonucu köy adına tescil edildiği, belediye teşkilatının kurulması nedeniyle 28.12.1992 tarihinde davalı Belediye adına tescil edildiği; taşınmazın vasfının otlak olduğu,üzerinde bina bulunmadığı ve herhangi bir tahsisin olmadığı dosya kapsamı ile sabittir.
Öyle ise,yukarıda yapılan açıklamalar sonucunda taşınmazın 222 Sayılı Yasanın 62. ve 65. maddeleri kapsamında olmadığı tartışmasızdır.
Hal böyle olunca,davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2012/11379, K. 2012/15151, 13 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama