Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/12991 K.2013/11334

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaanneleri Fikriye Alpman Darende'nin 19 parsel sayılı taşınmazını 03.08.1982 tarihinde davalı kızına satış göstermek suretiyle devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin ömrü boyunca, oğlu olan babaları ...ı dışladığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile, mümkün olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını, ölünceye kadar bakıp ilgilendiği miras bırakanın tedavi giderleri ve birikmiş Bağkur prim borçları sebebi ile taşınmazı satışa çıkardığını, bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, miras bırakanın çekişme konusu taşınmazı davalı kızına mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak temlik ettiği gerekçesi ile tapu iptal ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 9.7.2013 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin ve asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve pay oranında tescil, mümkün olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, tapu iptal ve pay oranında tescil isteğinin kabulüne karar verilmiştir Dosya içeriği ve toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle; çekişme konusu taşınmazın miras bırakan tarafından davalı kızına temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek sureti ile davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir.

Reddi Ancak, keşfen belirlenen dava değeri üzerinden yargılama sırasında harç ikmali yapıldığı da gözetilerek iptal ve tesciline karar verilen davacıların paylarına isabet eden değer üzerinden davacı taraf yararına vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile fazla vekalet ücretinin hüküm altına alınmış olması doğru olmadığı gibi, taşınmazın tamamının değeri üzerinden nispi karar ilam harcının tahsiline karar verilmiş olması da doğru değildir.

Ne var ki, anılan bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, hükmün 2. maddesindeki; '' Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli 13.233,51.-TL nispi harcın peşin alınan 3.310.40.-TL (tamamlama harcı ile birlikte) harçtan mahsubu ile bakiye 9.923,11.-TL nisbi harcın davalıdan alınarak hazineye irat kaydına '' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine;

'' Karar tarihinde yürürlükte olan Harçlar Kanunu ve ilgili tarife gereğince alınması gereken 6.616,75.-TL nispi karar ilam harcından peşin ve tamamlama yolu ile alınan toplam 3.310,40.-TL harcın mahsubu ile bakiye 3.306,35.-TL nispi karar ilam harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına '' ibaresinin eklenmesine, yine hükmün 3. maddesindeki;

" Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin üçüncü kısım 1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince kendini vekil ile temsil ettiren davacılar için hesap ve takdir olunan 17.817.17.-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara ödenmesine '' ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine; " Yargılama sırasında davacılar kendilerini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 10.961.44.-TL nispi vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine '' ibaresinin eklenmesine,

davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2.