Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/5239 K.2012/8554

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davalılar vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat isteklerine ilişkin olup, mahkemece hükmüne uyulan bozma ilamından sonra davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki, hükmüne uyulan bozma kararı doğrultusunda mahkemece 19.07.2010 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında, çekişmeli taşınmazların 5216 Sayılı Yasa gereği A.ili M.ilçesine bağlanan L.Mahallesi sınırları içerisinde kaldıkları belirtilmiştir.

Öyleyse, 5216 sayılı Yasa ile, dava konusu taşınmazların bulunduğu E.ilçesine bağlı O.K.’nün M. ilçesine bağlandığı, M.ilçesinin yargı çevresinin de Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulu Kararı ile Ankara ili olarak belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi; taşınmazın aynına ilişkin davaların HUMK.nun 13.maddesi (6100 sayılı H.M.K.'nun 12.) gereğince taşınmazın fiilen bulunduğu yer mahkemesinde açılması ve görülmesi zorunludur. Bu yetki kuralı kesin olup, kamu düzeniyle ilgili ve davanın her aşamasında mahkemece res’en gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.

Öte yandan, bilindiği ve uygulamada kabul edildiği üzere, idari taksimatta yapılan değişiklik nedeniyle dava konusu taşınmazın başka bir mahkemenin Adli Yargı çevresine dahil edilmesi halinde, verilecek kararın teknik anlamda bir yetkisizlik kararı değil, devir kararı niteliğinde olduğu ve bu çerçevede hukuki sonuç doğuracağı tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, dava dosyasının devir kararı verilmek suretiyle mahkemesine gönderilmesi gerekirken işin esası bakımından hüküm kurulmuş olması doğru değildir.