Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2012/6539 K.2012/10056

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Davacılar, mirasbırakan babaları M.T.'in 12 parça tam ve paylı mülkiyet konusu taşınmazlarını davalı gelinine aslında bağış olduğu halde ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, işlemlerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek pay oranında iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı akdin Gerçek olduğunu ve bakım borcunu yerine getirdiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre mirasbırakanın 32 parça taşınmazda bağımsız malik ve paydaş olduğu, bu taşınmazlardan 12 adedinin ölünceye kadar bakma akdine konu edildiği, geriye 20 parça taşınmaz kaldığı, mahkemece çekişmeli taşınmazlar ile geride kalan 12 parça taşınmazın keşfen temlik tarihi itibarıyla değerinin saptandığı, tanık beyanlarına göre davalının mirasbırakanla ölünceye kadar birlikte yaşadığı ve bakımıyla ilgilendiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bakım borcunun yerine getirildiği kabul edilmekle birlikte birkaç taşınmazın temliki ile kendisine baktırabileceği halde malvarlığının önemli bir kısmını devretmesinin muvazaa teşkil edeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Oysa halen mirasbırakan üzerinde kayıtlı bulunan 8 adet taşınmaz, malvarlığı içerisinde değerlendirilmemiştir. Böylece temlik edilen taşınmazların mirasbırakann o tarihteki genel malvarlığı içerisinde makul düzeyde kalıp kalmadığı belirlenmemiştir.

Bilindiği gibi mirasbırakanca yapılan temliklerin genel malvarlığı içerisinde makul düzeyde kalması durumunda taşınmaz devrinin mirastan mal kaçırmak amacına yönelik olmadığı sonucuna varılmalıdır.

Hal böyle olunca murisin temlik tarihindeki tüm malvarlığının saptanması, davalıya aktarılan tam ve paylı mülkiyet konusu taşınmazların devrinin makul düzeyde kalıp kalmadığının duraksanmayacak biçimde ortaya çıkarılması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmesi yerinde değildir.