Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2013/12388 K.2013/13862

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;Dava, kat mülkiyeti kurulu ana taşınmazda bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir. Mahkemece elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne, ecrimisil isteğinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile davalıların kayden davacıya ait bağımsız bölümü haklı ve geçerli bir nedenleri olmaksızın kullandıkları saptanarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalıların, bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak; taşınmaz malın aynına ilişkin ve konusunu oluşturan hakkın para ile değerlendirilmesinin mümkün bulunduğu böyle bir davada, dava değerinin, elatılan yerin değeri ile talep edilen ecrimisil değeri toplamından (4.3.1953 tarih 10/2 sayılı İ.B.K.) ibaret olacağı ve belirlenen bu değer üzerinden gerekli olan harcın alınacağı tartışmasızdır.

Bilindiği üzere, 492 sayılı Harçlar Kanunu, harcın alınmasını veya tamamlanmasını tarafların isteklerine bırakmayıp, anılan hususun mahkemece kendiliğinden gözetileceğini düzenlemiştir.

Somut olayda, dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istekleri bakımından 8.000,00 TL üzerinden harç ödenmek suretiyle açılmış, yargılama sırasında elatılan taşınmazın değerinin 76.000,00 TL olduğu tespit edilmiş, mahkemece ecrimisil isteğinin 200,00 TL'lik kısmı kabul edilmiştir.

Hal böyle olunca, elatılan taşınmazın değeri ve kabul edilen ecrimisil miktarı üzerinden karar ve ilam harcının hüküm altına alınması gerekirken, dava açılırken gösterilen değer üzerinden eksik harca hükmedilmesi doğru değildir.