Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2014/20381 K.2017/1222

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı,mevkiinde 130 ada 2 parsel sayılı zeytin tarlası niteliğindeki taşınmazın kardeşi ile müşterek maliki olduğunu, davalının 2011 yılı Mart ayında taşınmazında yaklaşık 3 metre kadar yol açarak taş döşediğini ve taşınmazındaki zeytin ağacını söktüğünü, kazmış olduğu toprağı da başka bir yere yığdığını, fiiline son vermesi amacıyla yaptığı uyarının da sonuçsuz kaldığını belirterek elatmanın önlenmesine, döşenen taşların kaldırılmasına, yığılan toprağının kaldırılarak taşınmazın eski hale getirilmesine, haksız kullanımından kaynaklanan 1.000.-TL ecrimisil bedelinin 2011 yılı Mart ayından itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline ve sökülen zeytin ağacı için 500.-TL maddi tazminatın hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, öncelikle husumet nedeniyle davanın reddi gerektiğini, davacının dava konusu ettiği yer civarında kendisine ait bir tarlanın olmadığını olarak köy yollarını güzelleştirmek amacıyla parke taş döşettiğini, şayet taşınmaza zarar verilmiş ise muhatabın tüzel kişiliği olan Muhtarlığı olduğunu, esasa yönelik olarak ise iddia edildiği gibi taşınmaza herhangi bir tecavüzün bulunmadığını, ecrimisil söz konusu olması için intifadan men koşulu gerektiğini ve zamanaşımı süresinin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yolun köy muhtarlığınca genişletme amacıyla açıldığı, husumetin köy tüzel kişiliğine yöneltilmesi gerekirken davalı muhtarın şahsının hasım gösterilmesi nedeniyle sıfat yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

./..

-KARAR-