KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2014/3683 E., 2015/3074 K.·Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mart 2015
Karar Metni
266 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacılar, davalı ve dışı kişilerle birlikte paydaş oldukları .... ada... ve ... ada ... ada ... parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı gibi kullanımlarına da engel olunduğunu ileri sürerek, payları oranında el atmanın önlenmesi ve ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.
Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece" ... Davalının çekişmeli ... ada ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazları kullanmadığı belirlenmek ve benimsenmek suretiyle anılan parseller bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır..." "... Kabul kapsamında alınan parseller bakımından paya vaki elatmanın önlenmesi ve ecrimisile hükmedilmiş olması da kural olarak doğrudur " ...
Ancak, kabul kapsamına alınan taşınmazlar bakımından elde edilen bilirkişi raporlarının birbirlerine uyumlu olmadığı, mütenakız hususları içerdiği sabittir. Öyleyse, raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.
Diğer tarafından, kabule göre de; hükme esas alınan bilirkişi raporunda: ... ve ... parsel sayılı taşınmazlarda davacıların miras payları 3/20'şerden 6/20 olduğu halde, 1/5'şer den 2/5 olarak ecrimisilin ve dava değerinin hatalı hesaplandığı ve ... ada ... parseldeki ... nolu bağımsız bölüm bakımından da 11.09.2006 tarihine kadar ecrimisil istenmesine rağmen, istek aşılarak dava tarihine kadar ecrimisil belirlendiği gözetilmeksizin, bu rapor doğrultusunda yazılı olduğu üzere talepten fazlaya hükmedilmesi de doğru değildir..." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2014/3683, K. 2015/3074, 2 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama