Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/10021 K.2018/9394

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın 14.11.2013 tarihinde ölümü üzerine davalı kardeşi ile birlikte mirasçı olduklarını, murisin maliki olduğu 1981 ve 3062 parsel sayılı taşınmazları davalıya bağış işlemiyle temlik ettiğini, yapılan işlemle saklı payının ihlal edildiğini ileri sürerek bağışlamaya konu taşınmazların davalı lehine isabet edecek miras payından tenkisini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı definde bulunmuş, davacı kardeşinin şehir dışında yaşaması nedeniyle mirasbırakanın babası ve annesinin bütün ihtiyaçlarıyla kendisinin ilgilendiğini, mirasbırakanın taşınmazlarında sürekli çalışıp, gelir elde edilmesine katkı sağladığını, bu nedenle çekişme konusu taşınmazların bağışladığını, davacının mirasbırakanları etki altına alarak ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/306 Esas sayılı dosyası ile bağıştan rücu davası açtırdığını, ancak mirasbırakanın yargılamanın devamı sırasında öldüğünü, mirasbırakanının davacıdan mal kaçırma kastının bulunmayıp bir kaç taşınmazını satarak davacıya da ...’dan ve köyden taşınmaz aldığını ve taksim amacıyla hareket ettiğini, saklı paya tecavüzün söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddianın kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla,Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-