Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/1726 K.2017/7085

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 05.12.2017 Salı günü saat 9.25'de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali-tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar ... ... , mirasbırakan anneleri ...'nin dava konusu ... nolu parselini mirastan mal kaçırmak amacıyla oğlu ...'e satış suretiyle temlik ettiğini, ...'in ölümünden sonra taşınmazın eşi ve çocuklarına intikal ettiğini, onların da taşınmazı danışıklı biçimde ara maliklere devrettiklerini ve en sonunda da ...'in oğlu davalı ...'ya döndürdüklerini ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali ve tescil isteğiyle eldeki davayı açmışlardır.

Davalı ..., satışların gerçek olduğunu, muvazaa bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mirasbırakanın oğlu ...'den itibaren davalı ...'ya dönüşüne kadar yapılan devirlerin muvazaalı olduğu, ancak mirasbırakan ile ... arasındaki işleme yönelik muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Getirtilen kayıt ve belgelerden, davaya konu ... parsel sayılı taşınmazın muris ... ... adına kayıtlı iken:

1- Muris tarafından 15.02.2001'de oğlu ... ... 'ya satış yoluyla temlik edildiği,

2-... ... 'nun 14.01.2009'da ölmesi üzerine, taşınmazın 05.11.2009'da mirasçıları olan eşi ... ... ile çocukları ..., ... ve ... ... 'ya intikal ettiği; anılan mirasçılar tarafından da aynı tarihte ...'e satıldığı,

3- ...'ün taşınmazı 25.12.2009'da ...'e sattığı,

4- ...'in ise 16.02.2010'da taşınmazı ... ... 'a sattığı,

5- ... ... tarafından da taşınmazın 15.02.2011'de satış suretiyle ...'ya devredildiği görülmektedir.

Diğer taraftan, mirasbırakan ...'nin 02.01.2010 tarihinde öldüğü, geride mirasçıları olarak kızları ... ... ile kendinden önce 14.01.2009'da ölen oğlu ... ... 'dan olma torunları ..., ... ve ... ... 'nun kaldığı sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır.

Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır.

Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, mirasbırakanın taşınmazı oğlu ...'e temlik ettiği tarih itibariyle taşınmazın akit bedeli ile gerçek değeri arasında bariz fark olduğunun keşfen saptandığı; öte yandan, mirasbırakanın başkaca taşınmazı bulunmadığı; tarafların kök mirasbırakanı olan babaları ...'in, sağlığında oğlu ...'e devrettiği iki parça taşınmaz hakkında davacıların aynı nedenle açtığı davanın kabulle sonuçlandığı hususlarında da bir çekişme yaratılmadığı; dinlenen tanık anlatımlarından da, taşınmazın başından beri mirasbırakanının oğlu ...'in, onun ölmesiyle de çocuklarının tasarrufunda kalmaya devam ettiği, ...'in ölümünden sonraki temliklerin göstermelik ve danışıklı temlikler olduğu, nitekim bu hususun mahkemenin de kabulünde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yukarıda değinilen ilkeler ve tüm dosya içeriği birlikte değerlendirildiğinde, taşınmazın muris Naciye tarafından oğlu Metin'e yapılan temlikinin de mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu; değinilen somut olgular karşısında davalının tutarsız ve soyut savunmasının muvazaanın aksini kanıtlar nitelik taşımadığı sonuç ve kanaatine varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile reddedilmesi isabetsizdir.