KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2015/3895 E., 2017/5656 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2017
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL
Karar Metni
299 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada; Davacı, mirasbırakan ...’ın 231 ada 40 parsel sayılı taşınmazdaki 1/2 payını 20.03.1992 tarihinde davalı ...’a temlik ettiğini, davalı ...’nın da taşınmazı diğer davalı ...’a devrettiğini, devirlerin mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, aksi halde saklı payı oranında tenkisine karar verilmesini istemiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.
Mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece, “...40 parsel sayılı taşınmazda davalı ...'un 01.07.2004 tarihli akitle üçüncü kişiden satın aldığı 1/2 oranındaki pay yönünden muris ile kayden bir bağlantısının bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. ...Mahkemece, miras bırakanın 20.03.1992 tarihli akitle davalı eşi ..., ondanda diğer davalı ...'a yapılan temlik yönünden, davalı ...'nın halen hayatta olduğu, ancak ölümü halinde mirasçıların dava açma hakları olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Ne varki, anılan payın ilk maliki miras bırakan olup onun tarafından yapılan satışın mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu iddiası ile eldeki dava açılmıştır.
Hal böyle olunca, 20.03.1992 tarihinde miras bırakanın yapmış olduğu temlik konusunda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir." gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde temlikin muvaazalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Karar, davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2015/3895, K. 2017/5656, 23 Ekim 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama