Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2015/9862 K.2018/10602

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları .... 2460 sayılı parseli 05.05.2004 tarihinde davalı ...'ye bağış suretiyle devrettiğini, devir tarihinde hukuki ehliyetinin bulunmadığını ve adı geçen davalının da hakkında açılacak davaları sonuçsuz bırakmak için muvazaalı olarak 22.04.2005 tarihinde diğer davalı ...'e satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada murisin yaptığı devrin ehliyetsizlik ve muvazaa nedeniyle geçerli olmadığını, son devrin de yine muvazaalı olduğunu belirterek iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesi yönünde davayı ıslah etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tenkis talebinin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen kararın Dairece; bozulması üzerine bozmaya uyulup davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ......, 2460 sayılı parselini 05.05.2004 tarihinde davalı ...'ye bağış suretiyle temlik ettiğini temlik tarihinde hukuki ehliyetinin bulunmadığını ve adı geçen davalının da hakkında açılacak davaları sonuçsuz bırakmak için muvazaalı olarak 22.04.2005 tarihinde diğer davalı ...'e satış suretiyle devrettiğini ileri sürerek miras payları oranında iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, aşamada murisin yaptığı devrin ehliyetsizlik ve muvazaa nedeniyle geçerli olmadığını, son devrin de yine muvazaalı olduğunu belirterek iptal ve tescile, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesi yönünde ıslah dilekçesi vermişlerdir.

./..

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tenkis talebinin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “... Somut olayda, davacı başlangıçta açtığı ehliyetsizlik ve muris muvazaası davasını tamamen değiştirerek (ıslah ederek) tenkise çevirmemiş önceki taleplerini muhafaza ederek bu taleplerine ilaveten şayet bu talepleri yerinde görülmezse terditli olarak tenkis istemiştir.

Öte yandan, davada kamilen (tam) ıslah yoluna gidilmemiş, bu anlamda herhangi bir işlem yapılmamış olduğu gibi harcı yatırılarak açılmış ayrı bir tenkis davası da bulunmamaktadır. Bu durumda yöntemine uygun yapılmış kamilen ıslahtan söz edilemez. O halde tenkis isteğinin değerlendirilmesi ve bu konuda hüküm kurulması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davacıların muris muvazaası ve ehliyetsizlik iddialarının değerlendirilmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda mirasbırakanın devir tarihinde ehliyetli olduğu ve muvazaa iddiasının da kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayanağı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle .....İhtisas Kurulunun 29.05.2009 tarihli raporu ile mirasbırakan ..... akit tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğu saptanmak ve davacıların muvazaa iddialarını kanıtlayamadıkları gözetilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddine. Davalı ... vekilinin temyiz itirazına gelince;

Dava, 6.200,00-TL değer gösterilerek açılmış yargılama aşamasında keşfen belirlenen değer üzerinden 24.11.2009 tarihinde 660,00 TL tamamlama harcı yatırılmıştır, o halde harcı ikmal edilen toplam 44.847,34-TL’nin dava değeri olduğu gözetilerek kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına 5.233,20 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru değil ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,