Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/11266 K.2019/4160

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı ...’ın mülga 2510 sayılı Kanun uyarınca Mahalli İskan Komisyonunun 26.10.1998 tarihli kararı ile hak sahibi yapıldığını, 440 parsel sayılı taşınmazın tahsisen 17.09.2007 tarihinde davalılar adına tescil edildiğini, Mahalli İskan Komisyonunun 15.06.2011 tarih 2011/48 sayılı kararı ile aile temsilcisinin hak sahipliği kararından önce SSK kaydının olması nedeniyle hak sahipliğinin iptaline karar verildiğini, bu karara karşı davalıların idare mahkemesinde açtıkları davanın retle sonuçlandığını ileri sürerek dava konusu 440 parsel sayılı taşınmazın Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, 6495 Sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası gereği hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, 6495 Sayılı Kanun ile 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası gereğince 2510 sayılı yasa döneminde hak sahibi olanların herhangi bir koşul aranmadan hak sahipliklerinin devam edeceği, hak sahipliğinin iptaline ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

KARAR-