Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/17173 K.2020/1563

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’nin adına kayıtlı 10 parsel sayılı taşınmazdaki 1/6 payını 24/07/2013 tarihinde satış göstermek suretiyle davalıya temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, muris ile 18 yıl boyunca birlikte yaşadığını, murisin tüm bakım ve gözetimi ile yıllarca kendisinin ilgilendiğini, öldüğünde cenazesinin de birlikte yaşadıkları evden çıkarıldığını, ayrıca murisin banka hesabında parasının olduğunu, adına kayıtlı arabasının bulunduğunu, mal kaçırma amaçlı olarak hareket edilmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik yoktur. Davacılar vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine.

Hemen belirtilmelidir ki, harç kamu düzeni ile ilgili olup temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın re’sen gözetilmesi gereken hususlardandır.

Somut olayda, davanın reddine karar verilmiş olmakla maktu karar ve ilam harcına hükmedilmesi gerekirken “davacı taraf harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.