Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2016/9100 K.2019/2474

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülga 2510 sayılı İskan Kanunu kapsamında göçebe hayatı yaşadıkları iddiası ile davalıların tarımsal iskana başvurduklarını, Mahalli İskan Komisyonu'nun 15.03.1996 tarih ve 39 no'lu kararı ile tarımsal iskan hak sahipliğini elde etmesi nedeniyle dava konusu ... parsel sayılı taşınmazın davalılar adına 25.05.2007 tarihinde tescil edildiğini, ne var ki davalı ...'in başvuru öncesi 1986 yılında başlayan Bağ-Kur kaydı bulunduğunun tespiti üzerine Mahalli İskan Komisyonu'nun 14.12.2011 tarih ve 2011/263 no'lu kararı ile 15.03.1996 tarih ve 39 nolu komisyon kararı ve hak sahipliğinin iptal edildiğini ileri sürerek taşınmazın tapusunun iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalılar, 2510 sayılı yasanın 7/3 hükmü gereğince hak sahipliklerinin kayıtsız şartsız devam edeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 5543 sayılı İskan Kanununa eklenen geçici 7/3 fıkrası gereğince 2510 sayılı yasa döneminde hak sahibi olanların herhangi bir koşul aranmadan hak sahipliklerinin devam edeceğinin vurgulandığı, TMK'nın 712. madde hükmü gereğince tescilin yolsuz hale geldiği kabul edilse dahi davalıların kötüniyetli olduğunun ispat olunamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-