Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2017/3785 K.2020/2942

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'in ... parsel sayılı taşınmazını 13.05.2013 tarihinde satış göstermek suretiyle torunu olan davalı ...'ya devrettiğini, temlikin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, davalının alım gücünün bulunmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı bedeli karşılığında satın aldığını, taşınmaz bedelini dedesine elden nakit olarak ödediğini, hatta söz konusu bu paranın mirasbırakan dedesinin mirasçılarına paylaştırıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; "... HMK'nın 190. ve TMK'nın 6. maddesi uyarınca herkes iddiasını kanıtlamak zorundadır. Bir başka hususta salt bedeller arasındaki aşırı oransızlık muvazanın kanıtı değildir. Somut olaya gelince davacı bir tanık ismi bildirmiş, o kişi tanıklıktan çekilmiş, davalı tanıkları ise murise davalının baktığını taşınmazın da buna karşılık verildiğini ifade etmişlerdir. Hâl böyle olunca, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.'' gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-