Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/3215 K.2019/4093

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davacının istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına, tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

KARAR-

Dava, inançlı işlem hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil mümkün olmazsa bedelin tahsili isteğine ilişkindir.

Davacı, yıllardır ...’da yaşadığını, orada kredi temin edebilmek amacıyla maliki olduğu 106 ada 58 parsel sayılı taşınmazda yer alan 1 numaralı bağımsız bölümü aralarında yaptıkları anlaşma gereğince dilediği zaman iade edileceği düşüncesiyle akrabası davalıya satış suretiyle gerçekte bedelsiz devrettiğini ancak davalının iadeye yanaşmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, mümkün olmazsa taşınmaz bedelinin tahsilini istemiştir.Davalı, iddianın doğru olmadığını, taşınmazı 180.000 Euro'ya satın aldığını, satış bedelinin 40.000 Eurosunu banka aracılığıyla ödediğini,

geri kalanını ise elden nakit olarak verdiğini belirtip davanın reddini savunmuştur.İlk Derece Mahkemesince, davacının inançlı işlem iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafından davacıya gönderilen 40.000,00 Euroluk banka dekontu yazılı delil başlangıcı sayılmış, tanık beyanları ile de iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin kabulüyle ilk derece mahkemesi kararının HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.Çekişme konusu 106 ada 58 parsel sayılı taşınmazda yer alan 1 numaralı bağımsız bölüm davacıya aitken 18.11.2013 tarihinde satış suretiyle davalıya devredildiği, davalı tarafından 19.11.2013 tarihinde davacının banka hesabına “... ev satış bedeli ... mh. .../...” açıklamasıyla 40.000,00 Euro para gönderildiği hususları sabittir.İnanç sözleşmesi hukuksal nedenine dayalı davalarda iddianın yazılı delille ya da yemin delili ile kanıtlanabileceği 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı içtihadı Birleştirme kararı gereğidir.

Öte yandan 6100 sayılı HMK.’nın 202/2. maddesine göre delil başlangıcı, iddia konusu hukuki işlemin tamamen ispatına yeterli olmamakla birlikte, söz konusu hukuki işlemi muhtemel gösteren ve kendisine karşı ileri sürülen kimse veya temsilcisi tarafından verilmiş veya gönderilmiş belgedir.Somut olayda davacı 05.02.1947 tarih 20/6 sayılı içtihadı Birleştirme kararının aradığı anlamda yazılı delil ibraz edemediği gibi dayanmış olmakla birlikte yemin delilini de kullanmamıştır. Bölge Adliye Mahkemesince delil başlangıcı olarak kabul edilen 40.000,00 Euroluk banka dekontu delil başlangıcı sayılmayıp aksine taşınmazın davalıya satıldığına ve satış bedelinin davacıya ödendiğine ilişkin bir belgedir.

Tüm bu açıklamalar karşısında inançlı işlem iddiasının kanıtlandığını söyleme olanağı yoktur.