Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2018/4146 K.2020/4994

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, işlerinin iyi gitmemesi nedeniyle bir dönem ekonomik sıkıntı yaşadığını, bu sırada davalı ...'ün kendisine borç verebileceğini söylediğini, borcun karşılığı olarak ise dava konusu 7 ve 521 parsel sayılı taşınmazlarının devrini talep ettiğini, aralarındaki samimiyete güvenerek dava konusu taşınmazlarını davalı ...'e devrettiğini, iki parça taşınmazın teminat olarak devredilmesi karşılığında davalının yalnızca 20.000,00 TL borç verdiğini, gerçek değerlerinin ise 400.000,00 TL edeceğini, söz konusu taşınmazların davalı ... tarafından eşi olan davalı ...'e devredildiğini, Birsen'in de 7 parsel sayılı taşınmazı diğer davalı ...'a temlik ettiği, tüm temliklerin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, satış işlemlerinin gerçek olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinafı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davacının 05.09.2017 tarihinde süresinde istinaf kanun yoluna başvurduğu ancak, zorunlu olan istinaf nedenlerini bildirmediği, davacı vekilinin gerekçeli istinaf dilekçesini 06.11.2017 tarihinde yasal istinaf süresinden sonra verdiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun usulden reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-