KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2019/384 E., 2019/960 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2019
- Dava türü
- TAPU İPTALİ VE TESCİL-TAZMİNAT
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasında görülen davada;
Davacı, mirasbırakan ...’ın 79, 649, 704, 376, 379, 370, 599, 396, 374, 243, 397, 832, 511 parsel sayılı taşınmazlarının mirasçılarına intikal ettiğini, mirasbırakanın oğlu davalı ...’un her türlü danışık ve hileli yola başvurarak, hiçbir bedel ödemeden, geçersiz taksim ve vekaletnamelere dayanarak taşınmazları devraldığını, taşınmazların davalı adına yolsuz olarak tescil edildiğini ileri sürerek, asıl davada 79, 649, 704, 376, 379, 370, 511, 599 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tescile karar verilmesini istemiş, birleştirilen 2014/388 E sayılı davada;
asıl davada sehven unutulan 396 parsel bakımından iptal ve tescile karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen 2013/447 E sayılı davada ise; dava dışı 3. kişilere satılan 396, 374, 243, 397, 832 parsel sayılı taşınmazlar bakımından toplam 125.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Asıl ve birleştirilen davalarda davalı, zamanaşımı itirazı bulunduğunu, mirasbırakan ...’ın ölümünden sonra tüm mirasçıların anlaşarak rızai taksim sözleşmesi yaptıklarını, sözleşme ve tapudaki işlemler sırasında vekillerinin yanlarında bulunduğunu, diğer mirasçıların adlarına tescil edilmiş olan taşınmazları bedelleri karşılığında satın aldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, 05.01.1983 tarihinde yapılan harici taksim sözleşmesine uygun taşınmazların mirasçılara intikalinin sağlandığı, aradan uzun zaman geçtiği, taşınmazların el değiştirdiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.
-KARAR-
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2019/384, K. 2019/960, 14 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama