Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/385 K.2019/3825

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizin 15.02.2018 tarihli bozma ilamında 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunun 6763 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiğinden ilk kararın bozulduğu, bozma üzerine Mahkemece dosyanın uzlaştırma işlemleri için Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı Uzlaştırma Bürosu'na gönderilmesi üzerine sanığın “...Mahallesi 4915.

Sok. No: 6, ....” adresine çıkarılan uzlaşma teklif formu ve ihtar yazısının 03.04.2018 tarihinde Tebligat Kanunu m. 21/2 hükmüne göre tebliğ edildiği bildirilmiş ise de, sanığın 24.04.2017 tarihinden beri ve halen Hatay T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşıldığından,

uzlaştırmaya ilişkin tebligatın tebligat tarihi itibariyle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 19. maddesine uygun olmadığının anlaşılmasından dolayı sanığa uzlaşma teklif formu ve ihtar yazısının sanık ceza infaz kurumunda ise Tebligat Kanunu m. 19 hükmüne göre, aksi durumda usulüne uygun olarak (öncelikle adı geçenin bilinen en son adresine tebliğ yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle) tebliği ile, uzlaştırma işlemlerinin bu usule göre yapılmaması,