Yargıtay 1. Hukuk Dairesi E.2021/386 K.2021/8144

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...’e ait 1021, 273 (120 ada 4) ve 693 (148 ada 4) parsel sayılı taşınmazların, vekil kıldığı oğlu davalı ... tarafından dava dışı ... ara malik olarak kullanılmak suretiyle diğer davalılar ... ve İdo. Oto.

Şirketine satış suretiyle temlik edildiğini, vekaletnamenin, mirasbırakanın yaşlı ve bakıma muhtaç olmasından ve davalı oğlu ve gelininin yanında kalıyor olmasından faydalanılarak alındığını, temlik yapılırken mal kaçırma kastı ile hareket edildiğini, satış bedellerinin de mirasbırakana verilmediğini, öteki davalılar ... (gelini) ve ...’nin (torunu) banka hesaplarına yatırıldığını, bu hususların son kayıt maliki olan davalılar tarafından da bilindiğini ileri sürerek, miras payları oranında tapu iptali ve tescil, terditli olarak alacak talep etmişler, davacılar ... terditli alacak taleplerini ıslahla 257.279,00 TL’ye çıkartmışlar;

davacı ... vekili 26.03.2013 tarihli celsede, davanın vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuki sebebine dayalı olduğunu beyan etmiştir.

Davalı ..., mirasbırakanın iradesi doğrultusunda satış işlemini vekaleten gerçekleştirdiğini, satış bedelini mirasbırakana verdiğini, muvazaanın bulunmadığını, mirasbırakanın başkaca taşınmazlarının olduğunu, davacılara da kazandırmada bulunduğunu belirtip davanın reddini savunmuştur. Davalılar ... ve ..., vekalet ve alım satım ilişkisinin tarafı olmadıklarını, iddiaların gerçeği yansıtmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır. Davalılar ... ve İdo Otomotiv Tur. Emlak San. Tic. Ltd. Şti., husumet itirazında bulunmuşlar, taşınmazları iyiniyetli olarak bedelini ödeyerek satın aldıklarını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davacı ...’nin davasının açılmamış sayılmasına, davacılar ... tarafından; davalılar İdo Şirketi ve ... aleyhine açılan tapu iptali ve tescil davasının adı geçen davalıların kötüniyetli oldukları ispat edilemediğinden reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın taşınmazların devri ile ilgili bir eylemi ve illiyet bağı bulunmadığından reddine,

davalılar Süleyman ve ... aleyhine açılan tazminat davasının kısmen kabulü ile 38.000,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte adı geçen davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak veraset ilamındaki payları oranında davacılar ...’a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davacı ... dışındaki taraflarca istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine,

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, işin esası yönünden yerel mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davacılar ve davalı ... vekillerinin istinaf başvurularının 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddine, davalı ... lehine vekalet ücreti takdirinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalılar ... Otomotiv Tur. Emlak San. Tic. Ltd.

Şti. vekillerinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2. maddesi uyarınca yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, 19.106,74 TL vekalet ücretinin davacılar ...’dan alınarak adı geçen davalılara verilmesine dair yeniden hüküm kurulmasına kesin olmak üzere karar verilmiş; kararın davacılar ... vekili tarafından temyizi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 30/11/2020 tarihli ek karar ile kesin nitelikte olan daire kararına karşı temyiz yoluna başvurulamayacağı gerekçesiyle HMK'nın 366/1. maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 346/1. maddesi uyarınca davacılar vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacılar ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’nin raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Bilindiği üzere; 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 1. maddesinin 2. fıkrasında, "Bu Kanunun, senetle ispat, istinaf ve temyiz ile temyizde duruşma yapılmasına ilişkin parasal sınırlarla ilgili hükümleri Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan dava ve işlerde uygulanmaz." hükmü yer almaktadır. Öte yandan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2. maddesinde ise “ miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” düzenlemesine yer verilmiş olup taşınmazlara ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğunda tereddüt bulunmamaktadır.

Somut olayda, 15.08.2003 tarihinde açılan eldeki davada verilen karar, dava değerine bakılmaksızın temyiz kanun yoluna tabi olduğundan mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca:

1-Bölge Adliye Mahkemesinin 30/11/2020 tarihli ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,