KÜNYE
1. Hukuk Dairesi 2022/4767 E., 2022/7973 K.·Mahkemesi : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Aralık 2022
- İlk derece mahkemesi
- OSMANİYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 06/05/2022 tarihli ve 2021/1291 E., 2022/737 K. sayılı karar, yasal süre içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosyadaki belgeler incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:
-KARAR-
Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırın altında kalması halinde anılan Kanun'un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.
Hemen belirtilmelidir ki, pay oranında açılan muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davalarda dava değeri davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değerdir.
Öte yandan, muris muvazaasına dayalı eldeki davada, davacılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmayıp ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan, dava değerinin davayı açan mirasçı veya mirasçıların her birinin payına isabet eden değer olacağı kuşkusuzdur.
Somut olayda, davalı ...'e temlik edilen 242 ada 20 ve 21 parsel sayılı taşınmazlar ile 323 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 1/2 payının dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen toplam 185.427,86 TL değeri üzerinden davacıların 1/7 miras payına karşılık gelen 26.489,70 TL'nin 2022 yılı itibariyle temyiz kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL'nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihat Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bir karar verilebileceği açıktır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi, E. 2022/4767, K. 2022/7973, 8 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama